Page 30 - แนวทางการอบรมเตรียมสมรส ระยะใกล้ชิด
P. 30
1.2.3 การแต่งงานคือร่วมมือกับความรักของพระผู้สร้าง
ตามแผนการของพระเจ้า การสมรสเป็นรากฐานของชุมชนที่
ขยายใหญ่ขึ้น คือ ครอบครัว เพราะว่าสถาบันการสมรสและความรัก
ฉันสามีภรรยา ได้รับการสถาปนาขึ้นมาเพื่อร่วมมือกับพระเจ้าในการ
สร้างมนุษย์ นั่นคือการให้กำาเนิดบุตร และอบรมเลี้ยงดูเขา เสมือนว่า
เป็นเป้าหมายสูงสุดของสถาบัน (เทียบ GS 50) ตามพระดำารัสของ
พระเจ้าที่ว่า “จงมีลูกหลานและเพิ่มทวีมากขึ้น” (เทียบ ปฐก 1:28)
แก่นแท้ของความรักคือการอุทิศตน ความรักฉันสามีภรรยา
นำาพาเขาทั้งสองให้ร่วมเป็นหนึ่งเดียว และเป็นเนื้อเดียวกัน (เทียบ
ปฐก 2:24) ความเป็นหนึ่งเดียวที่สมบูรณ์ปรากฏอยู่ในบุตรที่เกิดมา
ความรักฉันสามีภรรยา ทำาให้ทั้งสองได้เป็นผู้ร่วมมือกับพระเจ้า
ในการมอบชีวิตให้แก่มนุษย์อีกคนหนึ่ง ขณะที่เขาทั้งสองอุทิศตัว
ให้แก่กันและกันนั้น มิใช่เพียงแค่มอบตัวให้แก่กันและกันเท่านั้น
แต่ยังให้กำาเนิดบุตรด้วย บุตรนั้นเป็นภาพสะท้อนของความรัก เป็น
เครื่องหมายยืนยันของเอกภาพระหว่างสามีภรรยา เป็นรูปสังเคราะห์
ที่มีชีวิตซึ่งไม่สามารถแบ่งแยกได้ว่า ส่วนใดเป็นของพ่อ ส่วนใดเป็นของ
แม่ เพราะรูปปรากฏของบุตรนั้นมีส่วนที่เป็นของพ่อและแม่ร่วมเป็น
หนึ่งเดียวกัน
บุตรที่เกิดมาจึงเป็นผลอันประเสริฐที่สุดของการแต่งงาน
อย่างไรก็ดี ไม่ควรจะลืมว่า คู่สามีภรรยาที่ไม่สามารถมีบุตรได้นั้น
ชีวิตสมรสก็ยังไม่ขาดคุณค่า เพราะว่าการที่ร่างกายเจริญพันธุ์ไม่ได้
แนวทางการอบรมเตรียมสมรส (ระยะใกล้ชิด - Immediate) 9
