Page 47 - แนวทางการอบรมเตรียมสมรส ระยะใกล้ชิด
P. 47
2.3 หน้าที่อบรมบุตร
บุตรเป็นมรดกที่องค์พระผู้เป็นเจ้าประทานให้ บุตรหลาน
เป็นบำาเหน็จรางวัลจากพระองค์ บุตรที่เกิดมาเมื่อบิดายังหนุ่ม เป็น
เหมือนลูกธนูในมือของนักรบ บุรุษที่มีลูกธนูเต็มแล่งเช่นนี้ย่อมเป็นสุข
เขาจะไม่ต้องอับอายเมื่อต้องแก้คดีกับคู่ความในศาล (เทียบ สดด 127:3-5)
สังคายนาวาติกันที่ 2 กล่าวไว้ดังนี้ “บิดามารดาควรที่จะ
ตระหนักถึงหน้าที่พิเศษในการถ่ายทอดชีวิต และอบรมผู้ที่ได้รับ
การถ่ายทอดชีวิตมา พวกเขาควรที่จะตระหนักว่า เขาเป็นผู้ที่ร่วมงาน
กับความรักของพระเจ้า พระผู้สร้างและเป็นผู้แสดงออกของความรักนั้น”
เป็นธรรมดาอยู่แล้ว ที่พ่อแม่จะดีใจมากเมื่อได้ให้กำาเนิดชีวิต
ลูกๆ ในฐานะเลือดเนื้อเชื้อไขของตนเอง และก็พยายามเลี้ยงดูเต็ม
กำาลังความสามารถ พ่อแม่มีความปรารถนาให้ลูกๆ เติบโต แข็งแรง
มีนิสัยดี มีการศึกษาดี มีอาชีพดี เพื่อที่จะสามารถอยู่ในสังคมได้
อย่างมีคุณค่าและมีความหมาย
ลูกๆ ที่เติบโตแล้ว มีอนาคตดี จะเป็นที่ภูมิใจของพ่อแม่
ทั้งนี้หมายความว่า พ่อแม่จะต้องปูพื้นฐานสำาคัญให้ นิสัยของลูก
จะดีหรือไม่ดีนั้น ขึ้นอยู่กับการอบรมสั่งสอนในวัยเด็กเป็นสำาคัญ
ภาษิตที่ว่า “รักวัวให้ผูก รักลูกให้ตี” ยังเป็นความจริงอยู่เสมอ เมื่อ
ลูกทำาผิดก็ต้องลงโทษและอบรมสั่งสอน เมื่อเด็กทำาดีก็ให้กำาลังใจและ
ชมเชย และที่สำาคัญต่อไปอีกก็คือให้ความรัก ความอบอุ่นใจแก่ลูก
ลูกๆ ที่มีความรัก ความอบอุ่นใจจากพ่อแม่ ก็จะแบ่งความรักให้กับ
คนอื่นได้ อยู่ในสังคมได้ ปรับตัวได้ ส่วนลูกๆ ที่ไม่ได้รับการอบรม
26 แนวทางการอบรมเตรียมสมรส (ระยะใกล้ชิด - Immediate)
